Η επαγωγική θέρμανση είναι μια σχετικά νέα διαδικασία και η εφαρμογή της οφείλεται κυρίως στις μοναδικές της ιδιότητες.

Όταν ένα ταχέως μεταβαλλόμενο ρεύμα ρέει μέσα από ένα μεταλλικό τεμάχιο, παράγει ένα φαινόμενο δέρματος, το οποίο συγκεντρώνει το ρεύμα στην επιφάνεια του τεμαχίου, δημιουργώντας μια εξαιρετικά επιλεκτική πηγή θερμότητας στην μεταλλική επιφάνεια. Ο Faraday ανακάλυψε αυτό το πλεονέκτημα του φαινομένου δέρματος και το αξιοσημείωτο φαινόμενο της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής. Ήταν επίσης ο ιδρυτής της επαγωγικής θέρμανσης. Η επαγωγική θέρμανση δεν απαιτεί εξωτερική πηγή θερμότητας, αλλά χρησιμοποιεί το ίδιο το θερμαινόμενο τεμάχιο ως πηγή θερμότητας και αυτή η μέθοδος δεν απαιτεί το τεμάχιο εργασίας να βρίσκεται σε επαφή με την πηγή ενέργειας, δηλαδή το επαγωγικό πηνίο. Άλλα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν τη δυνατότητα επιλογής διαφορετικών βάθους θέρμανσης με βάση τη συχνότητα, ακριβή τοπική θέρμανση με βάση το σχεδιασμό σύζευξης πηνίου και υψηλή ένταση ισχύος ή υψηλή πυκνότητα ισχύος.

 

Η διαδικασία θερμικής επεξεργασίας που είναι κατάλληλη για επαγωγική θέρμανση θα πρέπει να αξιοποιεί πλήρως αυτά τα χαρακτηριστικά και να σχεδιάζει μια ολοκληρωμένη συσκευή ακολουθώντας τα παρακάτω βήματα.

 

Καταρχάς, οι απαιτήσεις της διεργασίας πρέπει να είναι σύμφωνες με τα βασικά χαρακτηριστικά της επαγωγικής θέρμανσης. Αυτό το κεφάλαιο θα περιγράψει τις ηλεκτρομαγνητικές επιδράσεις στο τεμάχιο εργασίας, την κατανομή του ρεύματος που προκύπτει και την απορροφούμενη ισχύ. Ανάλογα με το φαινόμενο θέρμανσης και το φαινόμενο θερμοκρασίας που παράγεται από το επαγόμενο ρεύμα, καθώς και την κατανομή θερμοκρασίας σε διαφορετικές συχνότητες, διαφορετικά μέταλλα και σχήματα τεμαχίων εργασίας, οι χρήστες και οι σχεδιαστές μπορούν να αποφασίσουν να το απορρίψουν σύμφωνα με τις απαιτήσεις των τεχνικών συνθηκών.

 

Δεύτερον, η συγκεκριμένη μορφή επαγωγικής θέρμανσης πρέπει να καθορίζεται ανάλογα με το εάν πληροί τις απαιτήσεις των τεχνικών όρων και θα πρέπει επίσης να κατανοεί ευρέως την κατάσταση εφαρμογής και ανάπτυξης, καθώς και την κύρια τάση εφαρμογής της επαγωγικής θέρμανσης.

 

Τρίτον, αφού προσδιοριστεί η καταλληλότητα και η βέλτιστη χρήση της επαγωγικής θέρμανσης, μπορεί να σχεδιαστεί ο αισθητήρας και το σύστημα τροφοδοσίας.

Πολλά προβλήματα στην επαγωγική θέρμανση είναι πολύ παρόμοια με κάποιες βασικές αντιληπτικές γνώσεις στη μηχανική και γενικά προέρχονται από την πρακτική εμπειρία. Μπορεί επίσης να ειπωθεί ότι είναι αδύνατο να σχεδιαστεί ένας επαγωγικός θερμαντήρας ή σύστημα χωρίς σωστή κατανόηση του σχήματος του αισθητήρα, της συχνότητας τροφοδοσίας και της θερμικής απόδοσης του θερμαινόμενου μετάλλου.

 

Το αποτέλεσμα της επαγωγικής θέρμανσης, υπό την επίδραση αόρατων μαγνητικών πεδίων, είναι το ίδιο με την απόσβεση φλόγας.

Για παράδειγμα, η υψηλότερη συχνότητα που παράγεται από τη γεννήτρια υψηλής συχνότητας (πάνω από 200.000 Hz) μπορεί γενικά να παράγει μια βίαιη, γρήγορη και εντοπισμένη πηγή θερμότητας, η οποία ισοδυναμεί με τον ρόλο μιας μικρής και συγκεντρωμένης φλόγας αερίου υψηλής θερμοκρασίας. Αντίθετα, η θερμαντική επίδραση της μέσης συχνότητας (1000 Hz και 10.000 Hz) είναι πιο διασκορπισμένη και αργή, και η θερμότητα διεισδύει βαθύτερα, παρόμοια με τη σχετικά μεγάλη και ανοιχτή φλόγα αερίου.