Σε ένα κύκλωμα εναλλασσόμενου ρεύματος, υπάρχουν δύο τύποι ηλεκτρικής ισχύος που παρέχονται στο φορτίο από την παροχή ρεύματος: ο ένας είναι ενεργός ισχύς και ο άλλος είναι άεργος ισχύς. Όταν το φορτίο είναι ωμικό φορτίο, η ισχύς που καταναλώνεται είναι ενεργός ισχύς, ενώ όταν το φορτίο είναι χωρητικό ή επαγωγικό φορτίο, η κατανάλωση είναι άεργος ισχύς. Τάση και ρεύμα ενεργού ισχύος στην ίδια φάση (η ισχύς εναλλασσόμενου ρεύματος είναι η διαφορά μεταξύ ενεργού και άεργου ισχύος), όταν η τάση υπερβαίνει το ρεύμα, πρόκειται για επαγωγική άεργο ισχύ. Όταν το ρεύμα υπερβαίνει την τάση, πρόκειται για χωρητική άεργο ισχύ.

Η ενεργός ισχύς είναι η ηλεκτρική ισχύς που απαιτείται για τη διατήρηση της κανονικής λειτουργίας του ηλεκτρικού εξοπλισμού, δηλαδή η μετατροπή της ηλεκτρικής ενέργειας σε άλλες μορφές ενέργειας (μηχανική ενέργεια, φωτεινή ενέργεια, θερμότητα) ηλεκτρικής ενέργειας. Για παράδειγμα: 5,5 κιλοβάτ ηλεκτρικού κινητήρα μετατρέπουν 5,5 κιλοβάτ ηλεκτρικής ενέργειας σε μηχανική ενέργεια, οδηγώντας την αντλία για την άντληση νερού ή την αλωνιστική μηχανή. Διάφορος εξοπλισμός φωτισμού θα μετατραπεί σε φωτεινή ενέργεια, για τον φωτισμό που χρησιμοποιείται από τους ανθρώπους για να ζουν και να εργάζονται.

Η άεργος ισχύς είναι πιο αφηρημένη. Είναι η ηλεκτρική ισχύς που χρησιμοποιείται για την ανταλλαγή ηλεκτρικών και μαγνητικών πεδίων μέσα σε ένα κύκλωμα και για τη δημιουργία και διατήρηση του μαγνητικού πεδίου σε ηλεκτρικό εξοπλισμό. Δεν λειτουργεί εξωτερικά, αλλά μετατρέπεται σε άλλες μορφές ενέργειας. Οποιαδήποτε ηλεκτρική συσκευή με ηλεκτρομαγνητικό πηνίο καταναλώνει άεργο ισχύ για να δημιουργήσει ένα μαγνητικό πεδίο. Για παράδειγμα, μια λάμπα φθορισμού 40 watt απαιτεί περισσότερα από 40 watt ενεργού ισχύος (το έρμα πρέπει επίσης να καταναλώνει μέρος της ενεργού ισχύος) για να εκπέμπει φως, αλλά απαιτεί επίσης περίπου 80 watt άεργο ισχύ για να δημιουργήσει το πηνίο έρματος ένα εναλλασσόμενο μαγνητικό πεδίο. Επειδή δεν εκτελεί εξωτερικό έργο, ονομάζεται μόνο και μόνο «άεργος».